Բաքվի նարատիվը՝ Փաշինյանի շուրթերով

Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունը, ըստ որի՝ նոր Սահմանադրության մեջ Անկախության հռչակագրին հղում չպետք է լինի, քանի որ այն կառուցված է «կոնֆլիկտի տրամաբանության վրա», վտանգավոր կերպով հարվածում է Հայաստանի պետականության հիմքերին։

Անկախության հռչակագիրը Հայաստանի Հանրապետության ստեղծման քաղաքական և իրավական հիմնարար փաստաթուղթն է։ Այն ձևակերպել է Հայաստանի անկախ պետականության քաղաքակրթական հիմքը՝ ինքնիշխանություն, ինքնորոշում և ազգային անվտանգության ապահովում։ Այդ փաստաթուղթը հաստատում է Հայաստանի պետականության շարունակականությունը և պատմական լեգիտիմությունը։

Երբ Փաշինյանը հայտարարում է, թե այդ փաստաթուղթը կառուցված է «կոնֆլիկտի տրամաբանության վրա» և պետք է դուրս մնա նոր Սահմանադրությունից, նա փաստացի ապալեգիտիմացնում է Հայաստանի Հանրապետության հիմնադիր քաղաքական փաստաթուղթը։ Սա պետականության հիմքերի վտանգավոր վերանայման փորձ է։

Առավել մտահոգիչ է այն, որ այս մոտեցումը գրեթե ամբողջությամբ համընկնում է Ադրբեջանի տարիներ շարունակ առաջ մղած քաղաքական նարատիվների հետ։ Բաքուն մշտապես պնդել է, թե Հայաստանի Սահմանադրությունը պետք է փոխվի, քանի որ այն իբր պարունակում է հակաադրբեջանական դրույթներ։ Այդ պահանջը Ադրբեջանը վերածել է խաղաղության պայմանագրի գլխավոր նախապայմաններից մեկի։

Այս պայմաններում Փաշինյանի հայտարարությունը այլ կերպ, քան Բաքվի պահանջների հրապարակային լեգիտիմացում, դժվար է ընկալել։ Նա, ըստ էության, բաց տեքստով ընդունում է, որ Հայաստանի Սահմանադրությունը փոխվում է Ադրբեջանի պահանջով՝ հստակ ազդանշան տալով, որ իր իշխանության վերարտադրությունը պատրաստ է վճարել Հայաստանի պետականության հիմքերի վերանայման գնով։

Փաշինյանի խոսքում կա ևս մեկ՝ առավել վտանգավոր և խայտառակ շեշտադրում։ Նա փաստացի Հայաստանին է վերագրում հայ-ադրբեջանական հակամարտության «կոնֆլիկտային տրամաբանությունը»։ Այսինքն՝ այն, ինչ տարիներ շարունակ պնդել է ադրբեջանական քարոզչությունը, այժմ հնչում է Հայաստանի վարչապետի շուրթերով։

Սա հակապետական շրջադարձ է, որի միջոցով փորձ է արվում վերաձևակերպել հակամարտության պատմությունն այնպես, որ պատասխանատվության ծանրությունը տեղափոխվի հենց Հայաստանի վրա։

Երբ երկրի ղեկավարը սկսում է կասկածի տակ դնել պետության հիմնադիր փաստաթուղթը և դրա տրամաբանությունը ներկայացնել որպես «կոնֆլիկտի աղբյուր», դա պետականության ապամոնտաժման գործընթացի ազդարարում է։

Սա ճանապարհ է, որը կարող է Հայաստանը աստիճանաբար տանել դեպի մի վիճակ, որտեղ պետությունը կորցնում է իր քաղաքական ինքնուրույնությունն ու վերածվում ադրբեջանական ենթապետության։

Սուրեն Սուրենյանց

Հեղինակի նյութեր

• Եվրոպական ամբիոնից՝ սեփական ժողովրդի դեմ
• Ռուբինյանի «առաջարկը»․ քաղաքական սնանկության խոստովանություն
• Ծառուկյանի գործը փլվեց դատարանում․ պատասխանատունե՞ր կլինեն
• TRIPP-ի փուչիկը պայթում է, Փաշինյանի հաշվարկը՝ նույնպես
• Կմիանա՞ արդյոք Ադրբեջանը Իրանի դեմ պատերազմին
• TRIPP․ վստահության ճգնաժամ և անորոշ հեռանկար
• Հունիսի 7․ «հեղափոխության» շարունակությո՞ւն, թե՞ իշխանության դատավճիռ
• Աշխարհ՝ առանց կանոնների
• Տարածաշրջանը այրվում է, իսկ Փաշինյանը «զառ է գլորում»
• Ո՞վ է վճարելու թոշակների «բարձրացման» գինը
• Ո՞վ է կառավարելու ընտրությունները. ժողովրդավարության վախճանը
• Ձեռնաշղթաներ՝ խոսքի համար
• Իշխանությունն՝ ընդդեմ սահմանադրական կարգի
• Հրավիրում եմ ԶԼՄ ներկայացուցիչներին՝ ՄԱԿ-ի Հայաստանի ներկայացուցչության գրասենյակի մոտ՝ փետրվարի 18-ին, չորեքշաբթի, ժամը 14-ին
• Հայաստանը TRIPP-ում՝ օբյեկտ, ոչ թե սուբյեկտ
• Ալիևի «Նյուրնբերգը». խաղաղության դիմակով կապիտուլյացիա
• Վեհափառը՝ քրեական հետապնդման թիրախ
• Ընտրությունների «ճիշտ պատկերը»՝ վերևից
• Գոբլը բացահայտում է Վենսի այցի ռազմավարական ենթատեքստը
• Լույսի առկայծում՝ մեծ խավարում

Մեկնաբանություններ